Çok uzun bir zamandır manevi yücelimi sağlamak ve kendi hakikatime dönmek için çaba harcamaktayım . Bu süre zarfında gördüğüm pek çok varlık tanıştığım , mesajlaştığım veya mail gruplarında sohbetlerine katıldığım kişiler tarafından bilinçli veya bilinçsizce sarf edilen ama arkası korku ve endişelerle dolu , aynı zamanda da egonun kendini değerli hissetmek isteyişine dayalı bir kabullenişiyle yüz yüze geldim.

Bunu söyleyen kişiler Mutlaka ya bir varlığın aldığı mesajları; yazdığı kitapları; katıldığı toplantıları sıra atlamadan takip eden veya kendileri bir şeyler keşfederek ortaya koymaya çalışan ve hatta Mesaj alan Varlıklardır.Bu da demek oluyor ki kendileri de rehberlik yapmaya çalışıyor.

Çoğunda gördüğüm ortak nokta bilgide çok yavaş ilerledikleri derinlere inmek varken işin birazda kolayına kaçarak yüzeydekilerle bürünmeleri; ve asıl olmaları gerekli yerden uzakta kendilerini kandırır nitelikte oyalanmalar içinde olduklarıdır..O tutundukları kişi ve kitaplar, bilgi ve mesajlar veya onları verenler de gene rehberlik etmektedir halbuki ..

Manevi yolda sağlam adımlarla ilerlemek isteyen bir varlık Yolu gösteren bir çok tedrisat ve öğreti olsa da hakikatte bilginin değişmediğini elbette bilir. Çünkü Hakikat değişmezdir zaten.. Manevi yolda ilerleyen sadece kendi bilinç yüceliminin hangi noktasında neyle karşılaşacağını bilen gösteren, varlığına dışardan bakarak olgu ve olayları profesyonelce değerlendiren bir varlığın elinden tutmasının ilerleyişine hız katacağını onun görgü ve terbiyesinin Özüne daha hızlı yaklaştıracağını da asla unutmaz..

Rehber her zaman Bilendir, görendir , gösterendir. İlizyonlar içinde kendini sabit bir noktada atıl bırakanın anlayamayacağı bir yüceliş ve kendi dışındakileri de yüceltiş istek ve arzusu içindedir.

Ben kendi İlizyonlarımı kırabilen bir tek Cenap Başman'ı gördüm. Beni uyandırmak için ilizyonları da yaşadığı fakat aynı anda nasıl ilizyonun üzerine çıkarak beni de çektiğine şahit oldum. Bilginin her an ve her saniye nasıl açılarak dallanıp budaklandığını yaşamı oluşturan her şeyin nasıl muazzam bir işleyiş ve uygulayışın eseri olduğunu ağzım açık izledim.

Bilinmeyen alemleri, görülmeyen – hatta varlıklarından bile haberdar olunmayan sır niteliğindeki varları kendi gözlerimle izledim; mucizelerin matematiği içinde hakikatle tanıştım..

Bu sözler pek çok kişiye abartılı gelebilir ama yaşanarak deneyimlenen tüm bunlar Onun Varlığının özel olduğunu; bu dönemde Dünya İnsanlığına hizmet için neleri göze alarak mücadele verdiğini ve insanlığın kendini nelerden mahrum bıraktığını kabul etmeyi öğretti bana..

İçime bıraktığı merak tohumları filizlendikçe ben BEN olana kavuşmak, BİR olmak ona koşmak istedim.

Pek çok kişi ön yargılar; kulaktan dolma sözler veya iftira varacak hitamlarla onu zedelemek istese de ben onun nasıl Asaletini koruduğunu ve hiçbir şeyin tek hedef olan hizmet bilincinden onu saptırmadığını bizzat tespit ettim..

Tüm bu nedenlerden sonra derim ki. Rehber gerekmez sen kendine yetersin diyen dostlarıma.. Negatif mekanizmaların bulaştırıcılığı niteliğindeki bu düşünce kalıplarını bir an önce terk edin. Rehber ve rehberlik olmadan yolda ilerlemek kapkaranlık bir odada kapıyı aramak için el yordamıyla dolaşmaya benzer.

Bir mum ışığının aydınlattığı o berrak yolda emin adımlarla yürümek varken neden zor ve zaman kaybettirici olan yanlış kaile alışlarda gezinelim ki..Biz bize yetmek için rehbere muhtacız. Rehber Bizi Tamlık halimize emin ellerde ulaştırmak için görevlendirilmiş bir Hizmet Eridir.

Korktuğunuz kaybetmek istemediğiniz şeyler aslında tam anlaşılmamaktan kaynaklıdır. Anlaya bilmek içinde çaba ve ön yargısız bakış açıları gerekir.. İstek ve arzularınızda gerçekten samimi iseniz denemekten ne zarar olur ki..

Sonsuz sevgi ve saygılarımla..

Işıl Derince